Można przysporzyć komuś czegoś. Spójrzmy na następujące wypowiedzenie: Marcin przysporzył nauczycielce kłopotu. Czasownik przysporzyć („spowodować, że tego, co jest nazwane następującym rzeczownikiem, jest więcej niż wcześniej” – Wielki słownik języka polskiego PAN) otwiera miejsce dla frazy nominalnej w mianowniku (Marcin), celowniku (nauczycielce) i dopełniaczu (kłopotu). Poprawne zatem wypowiedzenie będzie brzmiało następująco: Przepraszam za dodatkową pracę, której Pani przysporzyłem.
Pozdrawiam
Anna Sokół-Klein
