Odmiana żeńskich nazwisk w języku polskim zależy przede wszystkim od ich zakończenia. Nazwisko Zega kończy się na samogłoskę -a, co oznacza, że odmienia się ono tak samo jak rzeczowniki pospolite o podobnym zakończeniu (np. kolega, noga) lub imiona (np. Maria).
W kontekście reprezentacji spółki (gdzie zazwyczaj używamy konstrukcji typu: „spółka reprezentowana przez...”) nazwisko musi wystąpić w bierniku (kogo? co?). Prawidłowy zapis w dokumentach powinien brzmieć: spółka reprezentowana przez Annę Zegę. Choć w tekstach urzędowych czasem spotyka się mianownik to polska norma wzorcowa nakazuje odmianę nazwisk żeńskich kończących się na -a. Wpisywanie nazwiska w formie nieodmienionej jest błędem językowym.
Odmiana nazwiska Zega
| Mianownik | (kto? co?) | pani Zega |
| Dopełniacz | (kogo? czego?) | pani Zegi |
| Celownik | (komu? czemu?) | pani Zedze |
| Biernik | (kogo? co?) | panią Zegę |
| Narzędnik | (z kim? z czym?) | z panią Zegą |
| Miejscownik | (o kim? o czym?) | o pani Zedze |
| Wołacz | (o!) | pani Zego! |
Warto zauważyć, że w celowniku i miejscowniku zachodzi naturalna wymiana spółgłoski g na dz (podobnie jak: noga – nodze, waga – wadze).
Pozdrawiam
Elwira Olejniczak
