Odmiana większości nazw sklepów, w tym także zagranicznych, nie budzi wątpliwości użytkowników polszczyzny, zwłaszcza jeśli nazwy te można dopasować do polskiego systemu deklinacyjnego (por. idę do Rossmanna, kupuję w Kauflandzie, promocja w Lidlu). Trudności mogą sprawiać nazwy zakończone na zbitki liter rzadko obecne w języku polskim, mające takie zakończenia, które nie zawsze w polszczyźnie podlegają odmianie (np. fonetyczne -i, -e lub -o) czy też nazwy, które trudno wymówić (choćby francuskie, np. Auchan, Leroy Merlin).
Obie przytoczone w pytaniu nazwy stanowią różne typy. IKEA to skrótowiec od szw. Ingwar Kamprad z Elmatryd w parafii Agunnaryd. Analogicznie do wybranych skrótowców obcego pochodzenia kończących się na -a (np. FIFA) może pozostać nieodmienny bądź końcówki wynikające z odmiany zapisuje się po dywizie: IKE-ą, IKE-i itd. Dopuszczalny jest także zapis Ikea. Wówczas gdy decydujemy się na odmianę, dywiz nie jest wymagany (Ikeę, Ikeą itd.).
Nazwa Aldi z kolei zakończona jest na -i, a możemy wyróżnić pewną grupę wyrazów obcego pochodzenia o takim zakończeniu, która pozostaje nieodmienna (np. combi, origami, salami), co może przyczyniać się do niechęci deklinowania innych rzeczowników kończących się na -i. Co więcej, nazwa własna Audi, również niemiecka i o analogicznym zakończeniu, nie podlega w polszczyźnie odmianie. To sprawia, że per analogiam nazwa wspomnianego sklepu często pozostaje nieodmienna (robię zakupy w Aldi). Ci jednak, którzy wolą chodzić do Aldiego, a zatem wybierają odmienną postać tego onimu dostosowaną do wymogów języka polskiego, również powinni zyskać akceptację innych użytkowników.
Katarzyna Burska
