Użycie wielkiej litery musi być zawsze uzasadnione pewnymi względami: składniowymi, znaczeniowymi, zwyczajowymi, grzecznościowymi lub uczuciowymi. Obecnie często nadużywa się wielkich liter (por. zapis nazwy, który nie ma żadnego uzasadnienia, na opakowaniu produktu - Wędlina Drobiowa). Jest to rażąca maniera graficzna, która powstała w skutek przeniesienia anglosaskich zwyczajów ortograficznych do polszczyzny. Podobnie jest w przypadku listy niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości (ang. List of the Intangible Cultural Heritage of Humanity). Zgodnie z zaleceniem Wielkiego słownika ortograficznego PWN pod redakcją E. Polańskiego należy pisać małymi literami krajowalista niematerialnego dziedzictwa kulturowego, podobnie jak lista światowego dziedzictwa UNESCO. Na co dzień, niestety, tego się nie przestrzega, a w rozmaitych tekstach widuje się przeważnie pisownię wszystkich członów wielkimi literami (szczególnie w tekstach o charakterze promocyjnym).
Możliwy jest też zapis Krajowa listaniematerialnego dziedzictwa kulturowego (tak jak Lista światowego dziedzictwa UNESCO), kiedy mamy na myśli nie sam wykaz, lecz tytuł publikacji, która zawiera spis; tytuł dokumentu. Wtedy wielka litera w słowie Krajowa jest jak najbardziej uzasadniona. Krajowa lista niematerialnego dziedzictwa kulturowego jest spisem (rejestrem) przejawów żywego dziedzictwa niematerialnego na terenie Polski i ma charakter wyłącznie informacyjny. Podobne nazwy: Krajowy rejestr dobrych praktyk w ochronie niematerialnego dziedzictwa kulturowego.
Katarzyna Jachimowska