Podstawową funkcją myślnika jest przede wszystkim chęć oddania w piśmie takich właściwości mowy, jak: zawieszenie głosu, przerwanie wypowiedzi spowodowane względami emocjonalnymi albo chęcią zwrócenia uwagi odbiorcy, czyli tzw. pauzą retoryczną, a także zasygnalizowanie opuszczenia jakiegoś fragmentu tekstu. Myślnik umieszczany jest także przed wyrażeniem, które w sposób ogólny ujmuje to, co wcześniej zostało scharakteryzowane w sposób szczegółowy. Przy wyliczeniach myślnik stosowany jest tylko wówczas, jeżeli wyliczane elementy wypisywane są jeden pod drugim w kolejnych wersach.
Natomiast podstawowa funkcja dwukropka to wprowadzenie jakiejś wyodrębnionej partii tekstu, np. wyliczenia, wyszczególnienia, cytatu, uzasadnienia itp. Ten znak, przeciwnie niż myślnik, poprzedza wyliczenie szczegółów, o ile przed tym wyliczeniem zostały one przedstawione w formie ogólnej. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w zdaniu, które Pani przytoczyła – najpierw mówi się o autorach wystawy, a potem wymienia ich nazwiska. Właściwym znakiem będzie więc dwukropek.
Izabela Różycka
