Nazwy godności, tytułów naukowych i zawodowych piszemy zasadniczo małą literą, np. prezydent, premier, wojewoda, naczelny dowódca, itp. Zwyczaj językowy pozwala także pisać te określenia wielką literą, pod warunkiem, że odnoszą się do konkretnych osób i występują w pełnym brzmieniu (Dziś Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej odwiedził nasze województwo, XX objął stanowisko Wojewody Zachodniopomorskiego, Generała X powołano na stanowisko Naczelnego Dowódcy Wojska Polskiego.) W aktach prawnych, gdy odwołujemy się do jednostkowej nazwy danej funkcji, urzędu czy stanowiska, konieczne jest posłużenie się wielką literą przy zapisie wszystkich wskazanych wyrazów, np.: Na czas wojny Prezydent Rzeczypospolitej, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, mianuje Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych. (Art. 134 ust. 4 Konstytucji RP).
Reguła stosowania małych czy wielkich liter przy zapisie wyrazu rozkaz także zależy od kontekstu wypowiedzi. Małą literę stosujemy, jeżeli wyraz rozkaz został użyty jako wyraz pospolity. Jeśli wyraz rozkaz ma sformalizowany charakter i oznacza pewien typ tekstu o charakterze urzędowym (por. np.: podanie, sprawozdanie czy raport), a dodatkowo pojawia się przy tym wyrazie numer porządkowy, połączenie to staje się niejako tytułem tego tekstu, a zatem stosujemy wielką literę. Warto w tym miejscu przytoczyć sposób, w jaki podaje się nazwy aktów prawnych, np.: Ustawa z dnia 23 maja 1991 r. o rozwiązywaniu sporów zbiorowych. Dz.U. Nr 55, poz. 236. Należy również zwrócić uwagę na to, że w powyższym tytule oznaczenie numeru (Nr) zostało zapisane wielką literą.
Beata Burska-Ratajczyk